|
Signu
Bucchieri impunenti,
ca di la nieggia nun mi mporta nenti.
Iaiu Munti Lauru di frunti all’Etna, bianca di
nivi,
forti e putenti, ma nun mi fa n’cantari
picchì, no mmernu, ianchìu macari.
Cu sta bedda Chiana nenti mi fa paura, ca m’addifennu
sempri,
di li venti e di li currenti iu staiu attentu ca
nun succieri nenti.
Calannu da Lifisa, chianu chianu,
nni li Canali arrivu e mi ci posu commu nu
tabbarè,
unni s’assettanu tutti li paisani e cu iè iè.
Quanti festi ca faciti supra i mia
e iu riru cu iautri, cu tanta allegria,
specialmente quannu,
nti lu parcu, acchianunu i carusitti p’abballari,
tutti li genti abbattunu i manu
e filici, s’annacunu macari.
Di li barcuni tutti a giru mi taliati,
pirchì la musica si senti do Castieddu e di
tutti li cuntrati.
Da Marunnuzza tutti li tirreni mi taliu,
ca su chini di ulivi sempri virdi,
pirchì su biniritti di lu Diu.
Iddi fanu uogghiu a cafisati,
e li bucchirisi l’annu sempri,
pi lu mmernu e pi la stati. |